Onbemande systemen (UAS — Unmanned Aircraft Systems, in de volksmond drones) zijn een dominante factor op het moderne slagveld geworden — en EW is een primaire tegenmaatregel. De reden is economisch: drones zijn goedkoop, talrijk en klein (lage RCS, lage IR-signatuur, § 5–6), waardoor kinetische verdediging vaak te duur of te traag is. Een SAM van honderdduizenden euro's afvuren op een FPV-drone van enkele honderden euro's is een verliezende ruil.
EW biedt daarentegen “magazine depth”: een jammer kan in principe oneindig vaak “vuren” zolang er stroom is, tegen verwaarloosbare kosten per inzet. Daarom is het EW-domein rond drones in enkele jaren explosief gegroeid — nergens duidelijker dan in de oorlog in Oekraïne (§ 17.5).