DIRCM (Directional InfraRed CounterMeasures) is de actieve, gerichte verdediging tegen IR-geleide raketten: een torentje op het platform met een snel richtbare spiegel/telescoop en een gemoduleerde IR-bron — tegenwoordig vrijwel altijd een laser (§ 7.3, CW/gemoduleerd).
De keten werkt zo (en hangt volledig aan ESM, H13):
- Het MAWS (§ 13.3) detecteert een raketlancering en levert de richting;
- de DIRCM-toren draait binnen tienden van een seconde naar de aanvliegende raket en volgt hem met een eigen fijnvolg-sensor;
- de laser beschijnt de seeker-optiek van de raket — dezelfde optiek die het doel moet zien, werkt als ontvangantenne voor de jammer (reciprociteit);
- de modulatie van de laser is afgestemd op de verwerkingslogica van de seeker: bij reticle-seekers (§ 9.7.2) injecteert hij valse spin/con-scan-signalen waardoor de seeker een grote, valse richtfout berekent en de raket wegstuurt (optisch "inverse gain", § 11.4.4); in het simpelste geval wordt de detector verzadigd/verblind (dazzle).
Sterktes:
- Onuitputtelijk: geen patronen die opraken — de laser schiet zo vaak als nodig; meerdere raketten na elkaar zijn behandelbaar.
- Werkt tegen moderne seekers waar flares falen (imaging, two-color): verzadigen of het beeld vervuilen kan altijd, mits genoeg vermogen op de optiek komt.
- Verraadt weinig: de smalle bundel (§ 7.2.1) is alleen vanaf de raket te zien.
Beperkingen: zichtlijn en weer (laser, § 7.4), één doel per toren tegelijk (saturatie-aanvallen!), afhankelijkheid van snelle en betrouwbare MAWS-cueing (false alarms verspillen tijd; gemiste launches zijn fataal), en tegen de allernieuwste seekers met hardening/filters wordt meer vermogen of slimmere modulatie nodig — de bekende cyclus. DIRCM vliegt inmiddels op transportvliegtuigen, helikopters, tankers en in toenemende mate op gevechtsvliegtuigen, als sluitstuk van het pakket MAWS + flares + manoeuvre.