Przechwytywanie odbywa się w trzech etapach, z których każdy ma własne potrzeby w zakresie wskazówek:
- Faza zwiększania / uruchamiania: Silnik płonie, rakieta przyspiesza i wspina się z dala od platformy. Często brak dobrego przewodzenia: Rakieta lata bezpiecznym, zaprogramowanym profilem do momentu przejęcia przez poszukiwacza lub łącze danych.
- Faza środkowa: Długa środkowa część. Pocisk leci efektywnie do przewidywanego punktu przechwytywania, kontrolowanego przez nawigację inercyjną z aktualizacjami łącza danych systemu kontroli pożaru ("cel jest teraz tutaj"). Dla pocisków dalekiego zasięgu, jest to zdecydowanie najdłuższa faza.
- Faza końcowa: Ostatnia faza. Ich własny poszukiwacz bierze cel ("nabycie" lub "blokada") i wysyła rakietę z dużą precyzją do punktu uderzenia lub detonacji. Tu liczy się wydajność Poszukiwacza, manewry i środki zaradcze.
Nowoczesne pociski łączą w ten sposób metody naprowadzania na fazę — Na przykład: inercyjny + datalink (kurs środkowy) i aktywny poszukiwacz radarów (terminal). Dla danego celu każda faza przejścia oznacza zmianę zagrożenia i ostrzeżenia: Przejście do aktywnego naprowadzania terminala jest słyszalne na RWR jako nowy, zbliżający się nadajnik ("pitbull").