Een IADS werkt als keten. In het Engels — de taal van de meeste doctrine en systemen — heet dit de kill chain, met drie kernschakels (vergelijk de Fire Control Sequence, § 8):
- Detect — een zoekradar of sensor ontdekt dat er iets in de lucht is.
- Track — een vuurleidings- of volgradar houdt het doel vast en bepaalt continu positie en snelheid.
- Engage — er wordt een wapen (SAM) afgevuurd en naar het doel geleid.
SEAD/DEAD valt de zwakste schakel aan, want de keten is zo sterk als zijn slechtste verbinding:
- Detect uitschakelen (jam of vernietig de zoekradar) → het systeem is blind en weet niet eens dat het wordt aangevallen.
- Track verstoren (jam de vuurleidingsradar of verbreek de datalinks tussen de schakels) → de keten valt uiteen; er kan niet gericht worden gevuurd.
- Engage ontmoedigen → dwing de operator tot een onmogelijke keuze (zie hieronder).
De kunst van SEAD is dus niet per se “alles vernietigen”, maar de keten op één plek breken — vaak goedkoper en sneller dan elk systeem afzonderlijk uitschakelen.