Electronic Support Measures (ESM, § 10.2.3) is de zintuiglijke pijler van EW: het onderscheppen, peilen en identificeren van uitzendingen van de tegenstander, ten behoeve van directe operationele beslissingen — waarschuwen, ontwijken, tegenmaatregelen kiezen en eigen wapens cueën.
Het fundamentele voordeel is in § 10.2.3 al gelegd en kan niet vaak genoeg herhaald worden: de luisteraar hoort de zender vóórdat de zender de luisteraar ziet (1/R² tegen 1/R⁴, § 5.6). Daar komt bij dat de luisteraar zelf volledig stil is — luisteren kost geen signatuur.
Wat een ESM-systeem doet, in vier stappen:
- Intercept: het signaal opvangen — brede frequentiedekking, hoge gevoeligheid, hoge waarschijnlijkheid van onderschepping (POI: kijk je op de juiste frequentie op het juiste moment?).
- Meten: de parameters bepalen — frequentie, PRF/PRI(-modulatie), pulse width, scanpatroon, golfvorm, aankomstrichting (§ 10.2.3).
- Identificeren: de gemeten vingerafdruk vergelijken met een dreigingsbibliotheek: welk radartype is dit, bij welk wapensysteem hoort het, en in welke modus staat het (search / acquisition / track / guidance, § 8.3.1)?
- Reageren: de operator waarschuwen, prioriteren (wat is de gevaarlijkste dreiging?) en — in moderne systemen automatisch — tegenmaatregelen aansturen: jammerprogramma's, chaff/flares (§ 11.7–11.8), manoeuvre-adviezen.
Een ESM-systeem is zo goed als zijn dreigingsbibliotheek: verouderde of onvolledige mission data files betekenen gemiste of verkeerd geklasseerde dreigingen. Het actueel houden daarvan (programmeren, valideren, verspreiden) is een kerntaak van het EW-vakgebied — en precies waarom nieuwe of gewijzigde golfvormen van de tegenstander (war reserve modes) zo gevaarlijk zijn.
De twee belangrijkste ESM-toepassingen aan boord van vliegtuigen, schepen en in toenemende mate voertuigen zijn de Radar Warning Receiver (§ 13.2) en het Missile Approach Warning System (§ 13.3): de eerste hoort de radars, de tweede ziet de raket.