Każdy radar impulsowy składa się z tych samych bloków funkcjonalnych:
- Sync: Dyrygent. Określa, czy impulsy są emitowane i podaje czas, w jakim mierzone są okresy (a tym samym odległości).
- Nadajnik: generuje impulsy wysokiej mocy radiochłonności, klasyczne z mikrofalówką lub klystron, nowoczesne z mocnymi wzmacniaczami stanu. Moc szczytowa sięga od kilowatów do megawatów.
- Duplexer: szybki przełącznik łączący antenę z nadajnikiem i odbiornikiem — i chroni czuły odbiornik przed własnym impulsem transmisyjnym (co w przeciwnym razie mogłoby go zniszczyć).
- Antenna: Łączy energię w wąską belkę, kieruje ją w przestrzeń i ponownie przechwytuje echa. Antena określa zysk (Gain) oraz rozdzielczość kątową (Rozdzielczość kątowa).
- Odbiorca: wzmacnia niezwykle słabe echo (kolejność picowatów) i przekształca je w wykonalną formę, z minimalnym dodatkiem hałasu.
- Procesor sygnału: Mózg. Filtr scutter (MTI / doppler), stosuje kompresję pulsu, integruje impulsy, określa próg wykrywania (CFAR) i ostatecznie tworzy "wykresy" i "ścieżki" celów.
- Wyświetlacz: przedstawia obraz operatorowi, klasyczny jak PPI (Wskaźnik pozycji planu) — znany rotacyjny obraz radarowy z własną pozycją w środku.
Specjalista ds. EW
Każdy blok posiada odpowiednik w EW: nadajnik określa, co odbiornik ESM może uchwycić (częstotliwość, PRF, forma impulsu = "odcisk palca"), odbiornik i procesor określają, jak czuły jest radar do zagłuszania, a antena określa przez swoje płaty boczne (Płaty główne, płaty boczne i płaty tylne) gdzie radar jest wrażliwy.