Wszystkie poprzednie rozdziały opisały, jak czujniki i broń mają widmo elektromagnetyczne podanie. Elektroniczna wojna (EW, wojna elektroniczna) to walka wojskowa o samo wykorzystanie: zaprzeczyć spektrum przeciwnikowi i zabezpieczyć go do użytku własnego.
Obecna definicja (NATO):
Elektroniczna wojna jest działaniem wojskowym wykorzystującym energię elektromagnetyczną do wykorzystania widma elektromagnetycznego, zaprzeczania lub ograniczania jego skutecznego wykorzystania oraz do ochrony jego własnego wykorzystania.
Definicja ta zawiera trzy czasowniki, które są dokładnie trzy podziału pola (Trzy części elektronicznej wojny):
- Wykorzystać — słuchać widma, aby uzyskać informacje: Kto wysyła, gdzie i co to oznacza? (ESM)
- Zaprzeczenie / atak — aktywnie zakłócać, wprowadzać w błąd lub wyłączyć wykorzystanie widma przeciwnika. (ECM)
- Chronić — zapewnić, że własne czujniki i połączenia nadal działają pomimo innych ECM. (EPM)
Dlaczego jest to odrębne pole, wynika bezpośrednio z poprzednich rozdziałów: cała sekwencja kontroli pożarowej (Wdrożenie sekwencji kontroli pożarowej przy użyciu EMS) i prawie każda metoda przewodzenia (Wytyczne dotyczące rakiet) oprzeć się na EMS. Ktokolwiek straci widmo jest ślepy, głuchy i głupi w tym samym czasie. — Radary nic nie widzą, połączenia spadają, brakuje broni. Współczesne konflikty prawie zawsze zaczynają się od walki o widmo.
W literaturze starszych (i dużo holenderskich) trzy filary nazywane są ECM, EPM i ESM. — Klasyfikacja ta jest zgodna z tym materiałem dydaktycznym. W obecnej doktrynie NATO / USA te same funkcje są nazywane Atak elektroniczny (EA) Ochrona elektroniczna (PE) oraz Elektroniczne [Warfare] Wsparcie (ES) Zawartość jest taka sama; tylko etykiety różnią się.