In de ontvanger van de radar strijden twee signalen: de echo van het doel en de ruis van de jammer. Wie het sterkst is, wint. Een jammer die met het doel meevliegt, wint op afstand, maar verliest naarmate de radar dichterbij komt.
In de praktijkBij een SEAD-missie vliegen jamvliegtuigen zoals de EA-18G Growler met het aanvalspakket mee. Planners rekenen uit op welke afstand de vijandelijke radars erdoorheen breken, en leggen route en wapeninzet zo dat de aanvallers zo lang mogelijk buiten die afstand blijven.
Jamming is geen aan/uit-schakelaar maar een krachtmeting. De radar ontvangt twee dingen tegelijk: de echo van het doel (het signaal, S) en het stoorsignaal van de jammer (de jamming, J). De verhouding J/S (jamming-to-signal) bepaalt wie wint: is J veel groter dan S, dan verdrinkt het doel in de ruis; wordt S groter dan J, dan ziet de radar het doel weer — dat heet burn-through.
Cruciaal is het verschil in afstandsafhankelijkheid. De doelecho legt de weg twee keer af (heen naar het doel én terug) en verzwakt daardoor met R⁴ (§ 5). Het signaal van een meevliegende (self-screening) jammer legt de weg één keer af en verzwakt slechts met R². Daardoor is zo’n jammer op afstand verbluffend effectief — maar naarmate het doel nadert, wint de R⁴-echo het razendsnel van de R²-jamming, en breekt de radar door.
De burn-through-afstand is de afstand waarop de radar door de jamming heen begint te zien. Voor een meevliegende jammer geldt (vereenvoudigd):
Rbt = √( (J/S)vereist · Pt · Gt · σ · (Bj/Br) / (4π · ERPjammer) )
Speel met de waarden en zie de afwegingen uit § 15.5 terug:
- Meer jammer-ERP → kleinere burn-through-afstand: de radar moet dichterbij komen voordat hij doorbreekt. Dit is precies het voordeel van stand-in jamming: dichtbij betekent effectief een hogere ERP op de radar.
- Bredere jammer-bandbreedte (Bj/Br hoog, bijv. barrage jamming) → grotere burn-through-afstand: het vermogen wordt uitgesmeerd, dus minder valt er in de smalle band van de radar. Smalle (spot) jamming is dus effectiever per watt.
- Grotere RCS of krachtiger radar → grotere burn-through-afstand: een sterke radar tegen een groot doel “brandt” er eerder doorheen.
SEAD/DEAD is het toneel waar alles samenkomt: passieve homing in de ARM (§ 9), electronic attack als soft kill (§ 11), het operatordilemma rond emission control (§ 18), en de harde fysica van J/S en burn-through (§ 5). De kernles voor de EW-specialist: door de R²-vs-R⁴-wet is een meevliegende jammer onevenredig krachtig — wie de geometrie en de J/S-balans begrijpt, begrijpt waarom luchtverdediging onderdrukt kan worden zónder elk systeem te vernietigen.