Υπάρχουν δύο κύριες μορφές φάσματος εξάπλωσης:
ΦΕΣ — Spectrum διασποράς συχνότητας
Ο πομπός πηδά σύμφωνα με ένα Ψευδοτυχής κωδικός συνεχής μεταξύ πολλών διαφορετικών συχνοτήτων; πομπό και δέκτη άλμα σε συγχρονισμό. Ένας στενός οίκτος χτυπάει μόνο περιστασιακά. — Του λείπουν τα περισσότερα. Γνωστά παραδείγματα: το στρατιωτικό radio ΣΙΓΚΑΡΕΣ Και, πολιτισμένο, Bluetooth.
DSS — Spectrum διασποράς άμεσης αλληλουχίας
Κάθε bit δεδομένων πολλαπλασιάζεται με ένα πολύ πιο γρήγορο ψευδοτυχαίο ακολουθία τσιπ. Το αποτέλεσμα είναι ένα ευρύ, θορυβώδες σήμα με χαμηλή φασματική ισχύς — Εξαφανίζεται κάτω από το πάτωμα του θορύβου (ακριβώς η παραπάνω εικόνα). Ένα παράδειγμα που ήδη γνωρίζετε: Κωδικός GPS C/A (GNSS και πόλεμος πλοήγησης) είναι στην πραγματικότητα DSS, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λειτουργεί ένα εξαιρετικά αδύναμο δορυφορικό σήμα.
Επειδή ένα διάσπαρτο σήμα μπορεί να εξαφανιστεί κάτω από το θόρυβο, είναι φυσικό LPI/LPD (χαμηλή πιθανότητα αναχαίτισης/ανίχνευσης): Ο αντίπαλος δυσκολεύεται να ξεφύγει, πόσο μάλλον να μπλοκάρει. Αυτή είναι η ίδια αρχή με το ραντάρ LPI (Ραντάρ), αλλά εφαρμόζεται στην επικοινωνία.