Καταλαβαίνεις αυτή την ιδέα, μετά καταλαβαίνεις γιατί το GNSS είναι μαρμελάδα και πώς υπερασπίζεται τον εαυτό του. Το λαμβανόμενο σήμα GNSS είναι ασθενέστερη από το θερμικό θόρυβο από τον ίδιο τον δέκτη — Τυπικά περίπου −160 dBW, περίπου 20–30 dB κάτω από το δάπεδο θορύβου. Δεν ακούς καν το σήμα, το GNSS δουλεύει ακόμα. Πώς;
Από Αποσπάσματα: ο δέκτης πολλαπλασιάζει το εισερχόμενο σήμα με ένα τοπικό αντίγραφο του κώδικα PRN (Κωδικοί και σήματα) και ενσωματώνει. Το πραγματικό σήμα, που μεταφέρει ακριβώς αυτόν τον κώδικα, προσθέτει σταθερά σε μια απότομη κορυφή· θόρυβος και σήματα μακριά χωρίς αυτούς τους πόρους κώδικα. Το κέρδος που παράγει αυτό ονομάζεται κέρδος επεξεργασίας — ακριβώς την ίδια αρχή με τη συμπίεση παλμών και την ενσωμάτωση παλμών στο ραντάρ (Σφυγμός συμπίεσης και ενσωμάτωση σφυγμού).
Δύο συνέπειες για το υπόλοιπο κεφάλαιο:
- Η αδυναμία: το κέρδος επεξεργασίας είναι μεγάλο, αλλά πεπερασμένο. Κρίμα που το σήμα πρέπει μόνο να σηκώσει περισσότερο από αυτό ~43 dB πάνω από το θόρυβο για να πνίξει την εξάπλωση. Επειδή το σήμα GNSS είναι ήδη τόσο αδύναμο, πετυχαίνει με εκπληκτικά μικρή δύναμη (Η θεμελιώδης ευπάθεια σε Μπλοκάρισμα GNSS).
- Η δύναμη: Όσο πιο γρήγορα είναι ο κώδικας (P/M), τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος της επεξεργασίας και τόσο περισσότερη δύναμη μαρμελάδας παίρνει. Γι' αυτό οι στρατιωτικοί κώδικες είναι πιο ισχυροί. — Όχι με μαγεία, αλλά με εύρος ζώνης.